ویروس های باستانی در ژن های ما می توانند باعث بیماری روانی شوند!


ویروس های باستانی در ژن های ما می توانند باعث بیماری روانی شوند!

حدود 8 درصد از DNA ما از ویروس های باستانی که وارد ژن های ما شده اند ساخته شده است. این ویروس‌ها که رتروویروس‌های درون‌زای انسانی (یا HERV) نامیده می‌شوند، به صدها هزار تا میلیون‌ها سال قبل باز می‌گردند که برخی حتی از انسان‌ها نیز قدیمی‌تر هستند.

تحقیقات جدید ما نشان می‌دهد که برخی از این ویروس‌های باستانی که در ژن‌های ما ساکن شده‌اند ممکن است بر احتمال ابتلا به بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و افسردگی شدید تأثیر بگذارند.

HERV ها بقایای این عفونت های ویروسی قدیمی هستند. رتروویروس ها ویروس هایی هستند که نسخه ای از اطلاعات ژنتیکی خود را در DNA سلول هایی که آلوده می کنند وارد می کنند.

ما احتمالاً در گذشته تکاملی خود بارها گرفتار این رتروویروس ها شده ایم. وقتی این عفونت‌ها در اسپرم یا تخمک‌هایی که نسل بعدی را به وجود آوردند، رخ داد، اطلاعات ژنتیکی ویروس‌ها به نسل‌های بعدی منتقل شد و بخشی دائمی از دودمان ما شد.

دانشمندان در ابتدا تصور می کردند که HERV ها نوعی “DNA ناخواسته” هستند – بخش هایی از ژنوم ما که هیچ عملکرد شناخته شده ای ندارند. اما با پیشرفت علم و درک بهتر ما از ژنوم انسان، مشخص شده است که این DNA به اصطلاح ناخواسته مسئول چیزهای بیشتری از آنچه فکر می کردیم است.

اولین چیزی که ما کشف کردیم این بود که HERV ها می توانند بیان ژن های انسانی دیگر را کنترل کنند. یک صفت ژنتیکی “بیان” می شود اگر آن بخش DNA برای ساخت مولکول های RNA (ریبونوکلئیک اسید) استفاده شود.

سپس این مولکول‌های RNA می‌توانند به عنوان واسطه عمل کرده و منجر به تولید پروتئین‌های خاص شوند یا به کنترل سایر بخش‌های ژنوم کمک کنند.

تحقیقات اولیه نشان می دهد که HERV ها بیان ژن های مجاور با عملکردهای بیولوژیکی مهم را کنترل می کنند. یک مثال HERV است که بیان ژنی را کنترل می کند که در تغییر ارتباط بین سلول های مغز نقش دارد.

همچنین مشخص شده است که HERV ها RNA و حتی پروتئین در نمونه های خون و مغز تولید می کنند. این مولکول ها توانایی انجام طیف وسیعی از وظایف را دارند زیرا می توانند به قسمت های مختلف سلول حرکت کنند و نقش های مختلفی را ایفا کنند.

دانشمندان همچنین شواهدی یافتند که نشان می‌دهد برخی از ژن‌های انسانی از HERV مشتق شده‌اند. این بدان معنی است که در طول تکامل، HERV ها گاهی اوقات برای انجام عملکردهای بیولوژیکی خاص سازگار می شوند.

به عنوان مثال، ژن های سینسیتین 1 و 2 مشتق از HERV انسانی نقش مهمی در تشکیل جفت دارند.

HERV در بیماری روانی

با توجه به فراوانی HERV ها در ژنوم و عملکردهای بالقوه چندگانه آنها، ما می خواستیم بهتر بفهمیم که آیا استعداد ژنتیکی به بیماری های روانی خاص با تفاوت در بیان HERV مرتبط است یا خیر.

در مطالعه خود، بیان HERVs را در تقریبا 800 نمونه کالبد شکافی مغز بررسی کردیم. این کار به ما کمک کرد تا تغییرات DNA که بر بیان HERV در مغز تأثیر می‌گذارد را شناسایی کنیم.

سپس این اطلاعات را با نتایج مطالعات ژنتیکی بزرگ مقایسه کردیم که تفاوت‌های ژنتیکی را بین ده‌ها هزار نفر – با و بدون بیماری روانی – مقایسه کردند. این مطالعات تغییراتی را در DNA شناسایی کرده اند که با شرایط مختلف روانی مرتبط است.

ما دریافتیم که بیان چهار مورد از HERV ها با یک استعداد ژنتیکی برای بیماری روانی عمده مرتبط است. بیان دو مورد از این HERV ها با اسکیزوفرنی، یکی HERV با اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی و دیگری با افسردگی مرتبط است.

این نتایج نشان می دهد که HERV ها ممکن است نقش مهم تری نسبت به آنچه قبلا تصور می شد در مغز بازی کنند.

ژن های زیادی در بیماری های روانی دخیل هستند و HERV ها تنها بخشی از این پازل هستند. اگرچه تأثیر دقیق این HERV ها بر سلول های مغز و احتمال ابتلا به برخی بیماری های روانی نیاز به تحقیقات بیشتری دارد، مطالعه ما اولین مطالعه ای است که نشان می دهد استعداد ژنتیکی به بیماری روانی می تواند از طریق این ویروس های قدیمی در DNA ما کار کند.

هنوز خیلی زود است که بگوییم نتایج ما چه کاربردهای عملی دارند – و آیا می توان از آنها برای توسعه داروهای جدید استفاده کرد. اما ما به این مسیر تحقیقاتی خوشبین هستیم.

با پیوند دادن بیان HERV در مغز با بیماری روانی، مطالعه ما اهمیت این توالی های مرموز را در ژنوم انسان که سال ها نادیده گرفته شده اند، آشکار می کند.

__ مرجع اخبار فناوری __

نوشته‌های مشابه